نامه ای جدیدبرای پسرم....

پسرکم..برای کسی که برایت نمیجنگد،نجنگ..

چرا اشکهایت را هر روز پاک میکنی؟؟..

کسی را که باعث گریه ات میشود،پاک کن..

پسرکم.. به سوی کسی که ناز میکند،دست نیاز دراز نکن..

بیاموز این تو هستی که باید ناز کنی..

پسرکم..تو زیباترینی..

همیشه با این باور زندگی کن..

خودت را فراموش نکن..

شاید گریه یا خنده ات برای بعضی ها بی ارزش باشد..

اما به یاد داشته باش..

کسانی هستند که وقتی میخندی،جان تازه میگیرند..

پسرک من..هیچگاه برای شروع دوباره دیر نیست..

اشتباه که کردی،برخیز..اشکالی ندارد..

بگذار دیگران هرچه دوست دارند،بگویند..

خودت باش..ولی سعی نکن این را به دیگران بفهمانی..

کسی که ذره ای شعور داشته باشد،خاص بودنت را در میابد..

زمستان است..

زیاد میشنوی که هوا دو نفره است..

به درک که دو نفره است..تنها قدم زدن،دنیای دیگری دارد..

گریه کرده ای؟؟رنج کشیده ای؟؟سرت کلاه رفت؟؟اذیتت کردند؟؟..

عیبی ندارد..نگذار تکرار شود..

گاهی تکرار یک درد دردناک تر است..

احساس تو با ارزش است..خرج هرکسی نکن..

از تمام مردهایی که میبینی و متلک نثارت میکنند..

از تمام مردان این شهر ممنون باش..

ممنون باش که هرروز لطافت تو را ،زیباییت را یاداور میشوند..

تو قدرتمندی که با تمام ضعیف بودنت..

در برابرت ناتوانند..

اری پسرکم..

تو باارزش ترین موجود زمین هستی..

هیچگاه فراموش نکن..